Sepsa to szereg objawów, które towarzyszą silnemu zakażeniu organizmu mikroorganizmami. Może też być konsekwencją każdego zakażenia.
Do zakażenia organizmu może dojść u każdego, jednak szczególnie narażone są:
- małe dzieci
- seniorzy
- nastolatki – którzy mają m.in. zwyczaj dzielenia się między sobą np. napojem z jednej butelki czy kanapką od kolegi. Sepsę często wywołują meningokoki, czyli bakterie bytujące w jamie ustnej wielu osób. Osoby te wcale nie muszą mieć jakichkolwiek dolegliwości z ich powodu.
Patogeny meningokoków mogą wywołać u nich min.
- zapalenie gardła
- zapalenie opon mózgowych
- inwazyjną chorobę meningokokową
Objawy sepsy nie są charakterystyczne, ponieważ wynikają z zaburzenia pracy różnych narządów. Z tego powodu sepsę trudno rozpoznać w szczególności w jej początkowej fazie.
W zależności od stopnia zaawansowania, pojawić się mogą:
- temperatura ciała powyżej 38,3 °C lub poniżej 36,0 °C
- zwiększona częstość oddechów powyżej 20 na minutę
- przyspieszenie akcji serca
- dreszcze
- osłabienie
- bóle brzucha
- bóle mięśni
- zaburzenia świadomości
- wymioty
- wybroczyny i wylewy skórne
- zblednięcie lub zasinienie kończyn
- wylew podspojówkowy
Leczenie sepsy wymaga pilnej hospitalizacji i jak najszybszego wdrożenia antybiotykoterapii!!!
Wstrząs septyczny to najbardziej zaawansowane i niebezpieczne stadium sepsy – stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta, może rozwijać się bardzo szybko, a jego skutki są często nieodwracalne. Kluczowe narządy, takie jak serce, płuca, wątroba czy nerki, mogą ulec uszkodzeniu w wyniku niedotlenienia. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie zwiększają szansę pacjenta na przeżycie.
Statystyki wskazują, że nawet ⅓ pacjentów z diagnozowaną sepsą umiera. Ryzyko zgonu rośnie wraz z zaawansowaniem sepsy, a przypadku wstrząsu septycznego śmiertelność może sięgać nawet 50%. Najgroźniejsze są zakażenia meningokokowe – 1 osoba na 5 osób umiera, a 1 na 3 doświadcza trwałego uszczerbku na zdrowiu.
Najskuteczniejszą metodą zapobiegania zakażeniom są szczepienia.
⇒ Rozważ szczepienie siebie i swoich bliskich przeciwko pneumokokom, meningokokom i HIb.
⇒ Unikaj długiego przebywania w dużych skupiskach ludzi, w pomieszczeniach zamkniętych
⇒ Unikaj picia z jednej butelki, dzielenia się posiłkami, nie pal z innymi jednego papierosa
⇒ Unikaj przygodnych pocałunków
⇒ W przypadku, gdy członek twojej rodziny lub bliski znajomy zachorował na inwazyjną chorobę meningokokową, udaj się na konsultację lekarską
⇒ Nie zaniedbuj infekcji jamy ustnej, zębów i okolicznych tkanek